انتخاب ظرفیت دیگ آبگرم، یکی از مهمترین تصمیمهای طراحی موتورخانه است. ظرفیت کمتر از نیاز، آسایش حرارتی را از بین میبرد و ظرفیت بیش از نیاز، هزینهٔ اولیه و مصرف انرژی را بالا میبرد.
پارامترهای مؤثر بر ظرفیت دیگ
برای محاسبهٔ ظرفیت دیگ آبگرم یک ساختمان، پارامترهای متعددی دخیل هستند؛ از جمله:
- متراژ ساختمان
- تعداد طبقات (مؤثر بر فشار کاری دستگاه)
- محل کار دستگاه
- کاربری محل مورد استفاده
- تعداد افراد حاضر در محل
- دمای هوای محیط در طول سال
- ارتفاع از سطح دریا
- راندمان اعلامی شرکت سازنده
محاسبهٔ دقیق: نرمافزار Carrier
برای محاسبهٔ مهندسی بار گرمایشی و سرمایشی، نرمافزار Carrier مرجع متداول است و مهندسان خبرهٔ تأسیسات با این ابزار، بار حرارتی ساختمان را بهصورت دقیق محاسبه میکنند.
روش تخمینی سریع
برای تخمین اولیهٔ بار گرمایی، معمولاً متراژ زیربنای ساختمان در ضریبی بین 50 تا 200 (بسته به شهر یا کشور محل نصب) ضرب میشود تا ظرفیت دیگ برحسب کیلوکالری بر ساعت به دست آید.
مثال عددی
یک ساختمان با زیربنای 1,000 مترمربع در شهر تهران:
1,000 × 150 = 150,000 کیلوکالری بر ساعت
(بدون احتساب آب گرم مصرفی)
هشدار مهندسی
این روش تخمینی تنها معیاری اولیه از میزان حرارت مورد نیاز به دست میدهد. بار گرمایشی ساختمان حتماً باید بهصورت دقیق و مهندسی محاسبه شود؛ بهویژه آنکه پارامترهایی مانند آب گرم مصرفی، ضریب همزمانی و شرایط اقلیمی خاص، در روش تخمینی دیده نمیشوند.
پس از تعیین ظرفیت، انتخاب جنس بدنه گام بعدی است؛ مقالهٔ «انواع دیگ آبگرم | مقایسه چدنی، فولادی و چگالشی» را مطالعه کنید.
